Wiersze, wiersze, wiersze... Wiersze moje tworzę sobie. To taka moja forma autoterapii. Piszę - żyję. Żyję - myślę. Myślę - wyciągam wnioski. Jestem szczęśliwa.
O autorze
Zakładki:
Http://apostrofa.blox.pl/html/1310721,37.html?poetkam
Www.facebook.com/wiersze
Venerdi - wiersze
RSS
niedziela, 25 kwietnia 2010
Macki przeszłości
Macki przeszłości
oplatają mnie całą
nie mogę oddychać
duszę się
okruszkami zła

fatamorgana nienawiści
nie chce zniknąć
nie chce
uporczywie trwa
jawa czy sen

drżę
oddycham ciszą spokoju
zanurzam się w niej
po czubki palców
oddycham głębiej
sen
sen
sen..........................................
Tagi: poezja wiersz
21:17, poetkam
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 19 kwietnia 2010
Nie wiem nic
Wchłaniam wszystkimi zmysłami
swobodę myśli
różność wrażeń

zanurzam się w odmętach
własnego ja
tonę
w sobie
ale czy siebie znam
do końca

nie wiem nic............................

Tagi: poezja wiersz
21:26, poetkam
Link Dodaj komentarz »
środa, 14 kwietnia 2010
Kamyczek
Kamyczek malutki
potoczył się ze skarpy
prosto w odmęty myśli
spada tak
spada
i spada
długo

opadł
opadł na dno
osiągnął co chciał
ale czy chciał tego nie wie
sam
nie wie
nikt


Tagi: poezja wiersz
21:10, poetkam
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 13 kwietnia 2010
Jesteś
Jesteś ogniem piekielnym
który wypala mi dziurę w sercu
trwałą
codziennie

jesteś soplem zimnym
mrożącym krew w mych żyłach
codziennie
oblewasz mnie
strumieniem lodowatej wody

jesteś lawą gorącą
ociekasz po mnie
zmywasz ze mnie zimno
lodowej chwili

jesteś
jesteś wciąż

zamykam oczy
by oddać się samotności
wychodzę z domu
by pokochać siebie

wolno mi

jesteś
jesteś wciąż

trwasz na posterunku miłości..............................


Tagi: poezja wiersz
21:56, poetkam
Link Komentarze (6) »
poniedziałek, 12 kwietnia 2010
Żałoba
Jestem
dziś
nie ma mnie
jutro

chwila
krótka jak sen
jest
chwila długa jak sen
nie ma jej

tańczę na cienkiej linie
bycia
jest
nie ma jej
to nie mój koniec urwał się
jestem nadal

krucha nić
urywa się
zabierając z sobą
pająki plotące je w misterną sieć
pająki
ofiary
wszyscy
spadają po chwili
w głęboki rów
zostawiając po sobie
żałobę
chwili

zostawiają po sobie
utkaną misternie
potrzebę chwili......................................
Tagi: poezja wiersz
21:34, poetkam
Link Dodaj komentarz »